ഏദൻത്തോട്ടം

കേരളത്തിൻ്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ആ തീരദേശ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്. ‘റിനി’ – അതായിരുന്നു എൻ്റെ പേര്. വയസ്സ് 19. പുറമെ കാണുന്നവർക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും ആ പള്ളിയിലെ ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം പോലെ ഒരു മിണ്ടപ്പൂച്ചയായിരുന്നു. പക്ഷേ, എൻ്റെ ചങ്ങാതിമാർക്കിടയിൽ ഞാൻ അല്പം ‘അലമ്പും’ വികൃതിയുമൊക്കെയുള്ള ഒരാളായിരുന്നു. ​കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ചെറിയൊരു വിഷമം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. മെലിഞ്ഞ ശരീരം. ഒരാളെ പെട്ടെന്ന് ആകർഷിക്കാൻ തക്കവണ്ണം എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകത എൻ്റെ മുഖത്തോ ശരീരത്തിനോ ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, ആൺകുട്ടികളുടെ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴും എൻ്റെ പിന്നാലെ കൂടുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ​എൻ്റെ ആൺസുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിൽ എന്നെ എപ്പോഴും അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. എൻ്റെ പിൻ അഴക്. അത് കാണാനും ഒന്ന് തൊടാനും കൊതിച്ചിരുന്നവർ എൻ്റെ ക്ലാസ്സിലും ഞാൻ യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ബസ്സിലും ഒരുപാടായിരുന്നു. ബസ്സിലെ തിരക്കിനിടയിൽ, അറിയാതെ എന്നപോലെ പല കൈകളും ആ മൃദുലത തേടി വരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആ സ്പർശനങ്ങൾ എന്നിൽ പേടിയുണ്ടാക്കിയിരുന്നെങ്ക...