ഏദൻത്തോട്ടം

ബസ്സ് ബാംഗ്ലൂർ ലക്ഷ്യമാക്കി ആ തണുപ്പുള്ള രാത്രിയുടെ ഇരുള് തുളച്ചു നീങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു. നിർത്താതെയുള്ള ഫോൺ റിങ് കേട്ടാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത്. ചേച്ചിയുടെ ഫോൺ നിർത്താതെ അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ക്ഷീണിച്ചിറങ്ങുന്ന ചേച്ചി ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് അറിയുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ ചേച്ചിയെ തട്ടി വിളിച്ചു. “ചേച്ചി, കുറെ നേരമായി ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ആരോ കാര്യമായി വിളിക്കുന്നതാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. ചേച്ചി ആ ഫോൺ ഒന്ന് എടുക്ക്” ഞാൻ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു. ഉറക്കച്ചടവോടെയാണെങ്കിലും ചേച്ചി ബാഗിൽ നിന്നും ഫോൺ ധൃതിയിൽ തപ്പിയെടുത്തു. മറുതലക്ക് ചേച്ചിയോട് ആരോ കാര്യമായി സംസാരിക്കുകയാണെന്ന് ചേച്ചിയുടെ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് പരിഭ്രമവും, നിസ്സഹായതയും പ്രകടമാകുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. കൂടെ നമ്മുടെ നാട്ടുകാരനായ ഒരു പയ്യൻ ഉണ്ടെന്ന് മാത്രം ചേച്ചി പറഞ്ഞതും മറുതലക്കുള്ള ആളിൻ്റെ ആവശ്യപ്രകാരം എന്നോണം ചേച്ചി എനിക്ക് നേരെ ഫോൺ നീട്ടി. ഞാൻ ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ച്”ഹലോ”എന്ന് പറഞ്ഞതും, മറുതലക്കു നിന്നും ഒരു മനോഹരമായ ശബ്ദം എൻ്റെ കാതുകളെ ചുംബിച്ചു. “ചേട്ടാ… ബുദ്ധിമുമുട്ടിക...