ജലജയുടെ പുനർ വിവാഹം
– ഒരു ശാന്തമായ ഗ്രാമം.....
, പഴയതാണെങ്കിലും ഗംഭീരമായ ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് ജലജയുടെ ദിവസങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരു നിശ്ശബ്ദമായ നടനത്തിലായിരുന്നു. 36 വയസ്സ് മാത്രമുള്ള ഈ സുന്ദരിയായ വീട്ടമ്മയുടെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു മൃദുവായ ദു:ഖനിഴൽ തങ്ങിനിന്നു......
രണ്ട് മക്കൾ മകൻ ഹൈസ്കൂളിലും മകൾ ഹയർസെക്കൻഡറിയിലും – പഠനത്തിന്റെ ലോകത്ത് മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ, വീടിനുള്ളിൽ അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിരുന്നു.....
ഭർത്താവ് രാജേഷിന്റെ അപ്രതീക്ഷിതമായ റോഡ് അപകടം അവളുടെ ലോകത്തെ
തകർത്തുകളഞ്ഞു.....
ഏകാന്ത ജീവിതം പോലെ അന്നുമുതൽ രാത്രികൾ നീണ്ടു......
, ഓർമ്മകൾ കൂടുതൽ ശക്തമായി. പക്ഷേ ജീവിതം തുടരണമല്ലോ... കുട്ടികളുടെ ഭാവി, വീടിന്റെ ചെലവുകൾ, എല്ലാം അവളുടെ തോളിലായിരുന്നു......
ഭർത്താവിനോരു സഹോദരിയാണ് ഉള്ളത്....
ഒരു ദിവസം ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാർ വീട്ടിലെത്തി. അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ ഒരു അസാധാരണമായ ഗൗരവം. “ജലജേ, നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടിട്ട് നമുക്ക് മനസ്സ് സമാധാനമില്ല. കുട്ടികളുടെ ഭാവി
ഓർത്ത് ഒന്ന് ചിന്തിക്ക്...
ൻറെ മോൻ പോയി.... നീ വേറെ വിവാഹം കഴിക്കണം
അമ്മേ..!!! ജലജ ഞെട്ടി
പുനർവിവാഹം ഒരു പുതിയ തുടക്കമാകില്ലേ?” അവരുടെ വാക്കുകൾ മധുരമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു രഹസ്യ ഉദ്ദേശ്യം അതിനു പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. രാജേഷിന്റെ ഇൻഷുറൻസ് തുക – ഒരു വലിയ തുക – അത് ജലജയ്ക്ക് മുഴുവനായും കിട്ടാതിരിക്കാൻ അവർക്ക് ഈ പ്ലാൻ ആവശ്യമായിരുന്നു............ പക്ഷേ ജലജയ്ക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ല. അവൾ കുട്ടികളുടെ നല്ലതിനായി മാത്രം ചിന്തിച്ച് പകുതി മനസ്സോടെ മൂളി......
“എന്നാൽ... വരൻ എനിക്ക് ഹൃദയത്തിൽ തൊടുന്ന ആളായിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ തയ്യാറല്ല,” ജലജ മൃദുവായി,....
പക്ഷേ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.....
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു മിഴിനീരിന്റെ തിളക്കം.
ബന്ധുക്കൾ ഉടൻ ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി......
അവരുടെ ദൂരത്തെ ബന്ധുവായ മണികണ്ഠൻ 42 വയസ്സ്, വിവാഹ ബ്രോക്കറായി പ്രശസ്തനായ, സ്വന്തമായി ചെറിയ ബിസിനസ് നടത്തുന്ന ഒരു ക്രമക്കാരനായ മനുഷ്യൻ – അവനെ ഏൽപ്പിക്കണം തീരുമാനിച്ചു. “മണികണ്ഠൻ പലരെയും നല്ല രീതിയിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ആളാണ്. അവൻ സഹായിക്കും,” അവർ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു......
ആദ്യ സന്ദർശനം അങ്ങനെ തുടങ്ങി.....
മണി കണ്ഠനൊപ്പം നാത്തൂന്റെ ഭർത്താവും
കൂടിയാണ് ഒരു ദിവസം ജലജയുടെ ജാതകവും ഫോട്ടോയുമൊക്കെ വാങ്ങാൻ വന്നത്....
അവർ വന്നപ്പോൾ കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽ പോയിരുന്നു....
ജലജ അവർക്ക് ചായ വിളമ്പി...
ഈ സമയം അവരുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ ശരീരം
അളക്കുകയാണെന്നു ജലജ അറിഞ്ഞില്ല....
നല്ല കൈപ്പുണ്യമാണ് ജലജക്ക്.... " നാത്തൂൻ ഭർത്താവ് രാജേന്ദ്രൻ അവളെ പുകഴ്ത്തി...
കൈപ്പുണ്യം മാത്രമല്ല ഇവൾക്ക് ലക്ഷണമൊത്ത ശരീരവും ഉണ്ടല്ലോ..... പുനർ വിവാഹം ആണെങ്കിലും വേഗം നടക്കും...
അത് കേട്ട് ജലജക്ക് വല്ലാതെ തോന്നി....
നോക്കിയും കണ്ടുമൊക്കെ നോക്കിയാൽ മതി മണീ.. അവൾക്കും ബോധിക്കണം...
പറയുമ്പോൾ രാജേന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തീ ഉണ്ടായിരുന്നു....
ജലജേ മോളേ നീയൊരു ഫുൾ സൈസ് ഫോട്ടോ തരൂ.....
അയ്യോ എന്റെ കൈയിൽ ഫോട്ടോസ് ഇല്ലല്ലോ...
അയ്യോ മോളേ ഫോട്ടോ വേണം...ഫോട്ടോ ഇല്ലാതെ കല്യാണം ആലോചിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?
എന്റെ കൈയിൽ ഇല്ല രാജേട്ടാ...!
ശോ ഇനിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?!!! അവർ ഗൂഢമായ ചിരിയോടെ പരസ്പരം നോക്കുന്നത് ജലജ ശ്രദ്ധിച്ചു....
അപ്പോൾ ബ്രോക്കർ പറഞ്ഞു...
ഡാ രാജാ നീ ഫോണിൽ എടുത്തിട്ട് എനിക്കയച്ചു തന്നാൽ മതി..... ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാ അടുത്തൊരിടത്തു
കുറി കൊടുക്കാനുണ്ട്....
പറഞ്ഞിട്ടയാൾ രാജേന്ദ്രനെ കള്ള ചിരിയോടെ നോക്കി
പുറത്തേക്ക് പോയി.....
ജലജക്ക് ആസ്വഭാവികമായി ഒന്നും
തോന്നിയില്ല നാത്തൂന്റെ ഭർത്താവല്ലേ....
അവൾ രാജേന്ദ്രനെ നോക്കി....
രാജേട്ടാ വെളിയിൽ നിന്നെടുക്കാം...
രാജേന്ദ്രൻ തല കുലുക്കി....
അവൾ വെളിയിലേക്ക് നടന്നു ഗാർഡൻ വ്യൂ തന്നെ മതി...
പക്ഷേ രാജേന്ദ്രൻ ഫോണിൽ ക്യാമറ നോക്കി പറഞ്ഞു...
ഹല്ല ഇത് ആലോചനക്ക് അല്ലേ ഈ വേഷം പറ്റില്ല..
ജലജ അമ്പരന്നു....
നീ പോയി കുളിച്ചു വേറെ നല്ല ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് വാ....
ജലജ അല്പം മടിച്ചു..... പക്ഷേ അവൾ
ജലജ അല്പം മടിയോടെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. രാജേന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു. “വേറെ നല്ല ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് വാ” എന്ന് പറഞ്ഞത് അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. പക്ഷേ... നാത്തൂന്റെ ഭർത്താവല്ലേ? വിവാഹ കാര്യത്തിന് വേണ്ടതാണല്ലോ. സ്വയം സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി.
ചൂടുള്ള വെള്ളം അവളുടെ മൃദുവായ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകിയപ്പോൾ ഒരു വിചിത്രമായ തരളത പടർന്നു.(തീവ്ര വായന )ദീർഘനേരം കുളിച്ച ശേഷം അവൾ ഒരു പുതിയ സാരി തിരഞ്ഞെടുത്തു – ക്രീം നിറത്തിലുള്ളതും, നേർത്ത ഗോൾഡ് ബോർഡറോടുകൂടിയതും. സാരി അവളുടെ ശരീരത്തോട് മൃദുവായി ചേർന്ന് നിന്നു. നനവുള്ള മുടി തോർത്തി ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടുകൊണ്ട്, കണ്ണുകളിൽ ചെറിയ കാജൽ തൊട്ട് അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു.
രാജേന്ദ്രൻ ഫോണുമായി നിന്നിരുന്നു. അവളെ കണ്ട നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിശാലമായി. “അഹാ... ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ജലജയാണ്!” അവൻ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് താഴേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു – സാരി അവളുടെ മനോഹരമായ വളവുകളോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത്, ഇടുപ്പിന്റെ മൃദുവായ ചലനം, നനഞ്ഞ മുടിയിൽ നിന്ന് തുള്ളി വീഴുന്ന വെള്ളം കഴുത്തിലൂടെ ഒഴുകി താഴേക്ക് പോകുന്നത്... അവൻ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്നു.
“നിൽക്കൂ ജലജേ... അങ്ങനെ തന്നെ.” അവൻ ഫോൺ ഉയർത്തി ക്ലിക്ക് ചെയ്തു. “ഇപ്പോൾ അല്പം വശത്തേക്ക് തിരിയൂ... തല അല്പം ചായ്ച്ച് മുകളിലേക്ക് നോക്കൂ... അതേ... പൂർണ്ണമായും ശരി.”
ജലജ മടിയോടെ വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു. സാരിയുടെ തട്ട് അല്പം വീണ് അവളുടെ പുറകിലെ മനോഹര വളവ് മൃദുവായി തെളിഞ്ഞു. രാജേന്ദ്രൻ ഒരു ചുവട് അടുത്തേക്ക് വച്ചു. “സാരിയുടെ തട്ട് അല്പം ക്രമപ്പെടുത്തട്ടെ...” അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിനടുത്ത് വിരലുകൾ തൊട്ടു. ആ സ്പർശം ജലജയ്ക്ക് ഒരു നേർത്ത വൈദ്യുതി പോലെ തോന്നി. അവളുടെ ഹൃദയം അല്പം വേഗത്തിൽ മിട്ടു.
ഓരോ ഫോട്ടോയ്ക്കും അവൻ അവളോട് ചെറിയ ചെറിയ പോസുകൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. “ഇപ്പോൾ പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞ് തലയോട് തല തിരിച്ച് നോക്കൂ...” അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ സാരി അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ സൗന്ദര്യവും ഹൃദയസ്പർശിയായി കാണിച്ചുകൊടുത്തു. രാജേന്ദ്രൻ ഫോണിലല്ല, ജീവനുള്ള ജലജയിലായിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ. അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തെയും പിന്തുടർന്നു – അവളുടെ മൃദുവായ നടത്തം, സാരിയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ലാവണ്യം, നനവുള്ള മുടി കഴുത്തിന് ചുറ്റും പടരുന്നത്...
“നിനക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട് ജലജേ... ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു ശരീരം... പുനർവിവാഹം ആണെങ്കിലും വരന്മാർ ക്യൂ നിൽക്കും,” അവൻ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തീവ്രത ജലജയ്ക്ക് വ്യക്തമായി തോന്നി.
ജലജയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അവൾ തല താഴ്ത്തി. പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അപരിചിതമായ ചൂട് പടരുന്നത് അവൾക്ക് തോന്നി. ഭർത്താവ് മരിച്ചിട്ട് മാസങ്ങൾ മാത്രമേ ആയുള്ളൂ. ഇത്രയും ദിവസം ആരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഇത്തരം ആഴമുള്ള ആസക്തി അവൾ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു വശത്ത് നാണവും മറുവശത്ത് ഒരു മധുരമായ അസ്വസ്ഥതയും...
“അടുത്ത ഫോട്ടോസിന് ഇനി അകത്തേക്ക് പോകാം... ലൈറ്റ് അകത്ത് കൂടുതൽ നല്ലതാണ്,” രാജേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദം അല്പം കനത്തിരുന്നു.
ജലജയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിട്ടു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി – ഇത് വെറും ഫോട്ടോസെഷൻ മാത്രമല്ല. മണികണ്ഠൻ പോയിട്ട് ഇപ്പോഴും തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല. വീട് ഒഴിഞ്ഞതുപോലെ... അവളും രാജേന്ദ്രനും മാത്രം...അകത്തെ മധുരമായ അസ്വസ്ഥത
ജലജയുടെ ഹൃദയം അല്പം വേഗത്തിൽ മിട്ടുകയായിരുന്നു. “അകത്ത് ലൈറ്റ് കൂടുതൽ നല്ലതാണ്” എന്ന രാജേന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ മടി ഉണർത്തിയെങ്കിലും അവൾ തലയാട്ടി. വീട് ഒഴിഞ്ഞതുപോലെ... കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽ, മണികണ്ഠൻ ഇനിയും തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല. അവൾ മുന്നേ നടന്നു, രാജേന്ദ്രൻ പിന്നാലെ.
ഹാളിലെ വലിയ ജനാലയ്ക്കരികിൽ അവൾ നിന്നു. പുറത്ത് നിന്ന് വരുന്ന മൃദുവായ വെളിച്ചം അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിലൂടെ തിളങ്ങി. സാരി അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിന്ന്, ഓരോ വളവും മൃദുവായി ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ. രാജേന്ദ്രൻ ഫോൺ ഉയർത്തി ക്ലിക്ക് ചെയ്തു. “അഹാ... ഇത് പെർഫെക്ട് ആണ് ജലജേ. നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്നത്... ഏതു വരനും ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സ് കളയും.”
അവന്റെ ശബ്ദം താഴ്ന്നതും മധുരമായതുമായിരുന്നു. ജലജയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അവൾ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അപരിചിതമായ ചൂട് പടരുന്നത് തോന്നി. ഭർത്താവ് മരിച്ചിട്ട് ഇത്രയും ദിവസം ആരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഇത്തരമൊരു തീവ്രമായ ആസക്തി അവൾ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല.
രാജേന്ദ്രൻ ഒരു ചുവട് അടുത്തേക്ക് വച്ചു. “സാരിയുടെ തട്ട് അല്പം വശത്തേക്ക് നീക്കട്ടെ... ഫോട്ടോയിൽ ലൈറ്റ് കൂടുതൽ നന്നായി വരും.” അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിനടുത്ത് വിരലുകൾ തൊട്ടു. ആ സ്പർശം ഒരു നിമിഷം മാത്രം... പക്ഷേ ജലജയ്ക്ക് അത് ഒരു വൈദ്യുതി തീരമായി തോന്നി. അവന്റെ വിരലുകൾ സാരിയുടെ തട്ട് ക്രമപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവളുടെ മൃദുവായ തോളിലൂടെ തൊട്ടു തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ശരീരം അല്പം വിറച്ചു.
“നിൽക്കൂ... അങ്ങനെ തന്നെ.” അവൻ ഫോൺ ഉയർത്തി ഒന്നിലധികം ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഫോണിലല്ല, ജീവനുള്ള ജലജയിലായിരുന്നു. അവളുടെ മനോഹരമായ വളവുകളിലൂടെ, ഇടുപ്പിന്റെ മൃദുവായ ചലനത്തിലൂടെ, കഴുത്തിലെ നനവുള്ള മുടിയിലൂടെ അവന്റെ നോട്ടം സഞ്ചരിച്ചു. “നിനക്ക് എത്ര മനോഹരമായ ശരീരഘടനയാണ്... 36 വയസ്സിൽ ഇത്രയും ലാവണ്യം നിലനിർത്തുന്നത് അപൂർവ്വമാണ് ജലജേ.”
ജലജയുടെ ശ്വാസം അല്പം വേഗത്തിലായി. അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു – ഇത് വെറും ഫോട്ടോസെഷൻ മാത്രമല്ല. രാജേന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തീവ്രത, അവന്റെ അടുത്തുള്ള സാന്നിധ്യം, അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ മധുരത... എല്ലാം അവളുടെ ഏകാന്തതയെ തൊടുന്നുണ്ട്.
“ഇനി ഒരു പോസ്... പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞ് തല തിരിച്ച് നോക്കൂ.” അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ സാരി അവളുടെ പുറകിലെ graceful വളവുകൾ മൃദുവായി കാണിച്ചുകൊടുത്തു. രാജേന്ദ്രൻ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “വെറുതെ ഒരു സെക്കൻഡ്...” അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ നടുക്കത്തിനടുത്ത് സാരിയുടെ മടക്ക് ക്രമപ്പെടുത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മൃദുവായ നടുക്കത്തിൽ തൊട്ടപ്പോൾ ജലജയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു മധുരമായ വിറയലോടെ പ്രതികരിച്ചു. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിനടുത്ത് തൊട്ടു തിരിഞ്ഞു.
“നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ... ഏതൊരു പുരുഷനും മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെടും,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തീവ്രമായ ആഗ്രഹം തെളിഞ്ഞു.
ജലജയുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം മൂടിനിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു യുദ്ധം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു – ഒരു വശത്ത് നാണവും ഭയവും, മറുവശത്ത് ദീർഘകാലമായി അടക്കിവച്ചിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ മധുരമായ തരളതയും. അവൾക്ക് തോന്നി... ഇത് തുടരാൻ പാടില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ കാലുകൾ അവിടെ നിന്ന് നീങ്ങാൻ മടിച്ചു.
രാജേന്ദ്രൻ അവളുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തത് പോലെ...
“ജലജേ... ഇനി ഫോട്ടോസിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിന്നെ ഞാൻ ശരിക്കും കാണണം,” അവൻ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് അവളുടെ മനോഹരമായ ശരീരരേഖകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു.
ജലജയുടെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയതുപോലെ. “രാജേട്ടാ... ഇത്... ഇത് ശരിയല്ലല്ലോ...” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ കാലുകൾ അവിടെ നിന്ന് നീങ്ങിയില്ല. ദീർഘകാലമായി അടക്കിവച്ചിരുന്ന ഏകാന്തത, ഒരു പുരുഷസ്പർശത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ... എല്ലാം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മധുരമായ കാറ്റായി പടർന്നു.
രാജേന്ദ്രൻ ഒരു ചുവട് അടുത്തേക്ക് വച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ മൃദുവായി അവളുടെ തോളുകളിൽ തൊട്ടു. “നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടിട്ട് എനിക്ക് മനസ്സ് സമാധാനമില്ല ജലജേ... നിന്നെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കണം. നിന്നെ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കണം.” അവന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ ചെവിയോട് ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം അവൻ അവളെ മൃദുവായി ആലിംഗനം ചെയ്തു.
ജലജയുടെ ശരീരം ഒരു മധുരമായ വിറയലോടെ അവനോട് ചേർന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം മൂടി. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ പടരുമ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തത ഒരു മധുരമായ തരളതയായി മാറി. അവൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ, പിന്നെ കഴുത്തിന്റെ മൃദുവായ ഭാഗം... ഓരോ സ്പർശവും അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു ചൂടുള്ള തിരമാല പോലെ പടർന്നു.(തീവ്ര വായന )
“നീ എത്ര മനോഹരിയാണ്...” അവൻ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നടുക്കത്തിൽ കൈകൾ വച്ചു. സാരിയുടെ മടക്കുകൾ അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ മൃദുവായി നീങ്ങി. ജലജയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾക്ക് തോന്നി – ഇത് തെറ്റാണ്, പക്ഷേ ഇത്രയും ദിവസമായി അവൾക്ക് ആവശ്യമായിരുന്ന ഒരു ചൂട്, ഒരു സ്നേഹം, ഒരു സ്പർശം... അത് അവളെ പൂർണ്ണമായും ലയിപ്പിച്ചു.
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്നു. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി മിഴിനീർ വീണു. “രാജേട്ടാ... ഞാൻ...” അവളുടെ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചില്ല. അവന്റെ ആലിംഗനം കൂടുതൽ ദൃഢമായി. അവർ രണ്ടുപേരും ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് മൃദുവായി ചായ്ന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിലൂടെ, പുറകിലൂടെ, മൃദുവായി സഞ്ചരിച്ചു. ഓരോ സ്പർശവും അവളുടെ ഏകാന്തതയെ പൂർണ്ണമായും ലയിപ്പിച്ചു.
ജലജയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ലോകം തുറക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഭയവും നാണവും മാറി, ഒരു മധുരമായ സമ്മതം അവളെ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കി. അവൻ അവളെ തന്റേതാക്കി... അവളുടെ ശരീരവും മനസ്സും അവന്റെ ചൂടിലും സ്നേഹത്തിലും പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചു.
വൈകിട്ട് കുട്ടികൾ വന്നപ്പോൾ ജലജ ജോലിയൊന്നും തീർക്കാതെ സോഫയിൽ കിടന്നു മയങ്ങുകയായിരുന്നു...
വാടിയ താമര തണ്ട് പോലെ അവൾ തളർന്നിരുന്നു....
പിറ്റേന്ന് ജലജ കൂടുതൽ
ഉന്മേഷത്തിൽ ആയിരുന്നു....ഏകാന്തതയുടെ മധുരമായ ലയനം
ജലജ അടുക്കളയിൽ ചെറിയ വേലകൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും രാജേന്ദ്രനോടുള്ള ആ മധുരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ഹൃദയം അല്പം അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.
തെളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന കുളം കലങ്ങി മറിഞ്ഞ പോലെ.....
ഇത്തരം അനുഭൂതി ആദ്യമായാണ്...
അവൾ മന്ദഹസിച്ചു....
അപ്പോൾ വാതിൽ മണി മുഴങ്ങി......
രാജേന്ദ്രനാവുമോ????
. ജലജ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മണികണ്ഠൻ അവിടെ നിന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തീവ്രത. “ചേച്ചി... ഒരു അടിയന്തര കാര്യം. നല്ലൊരു വരനെക്കുറിച്ച് വിവരം ഉണ്ട്. ഒന്ന് സംസാരിക്കാമോ?” അവൻ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
വീട് ഒഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ജലജ അവനെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന ഉടനെ മണികണ്ഠന്റെ കണ്ണുകൾ ജലജയുടെ മനോഹരമായ ശരീരത്തിലേക്ക് തീവ്രമായി പതിച്ചു. സംസാരം വിവാഹകാര്യങ്ങളിൽ തുടങ്ങിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് മാറി....
രാജേന്ദ്രൻ പോയപ്പോൾ താമസിച്ചല്ലേ?
അവൾ ഞെട്ടി.....
മണികണ്ഠൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചായ്ന്നു. “ജലജ ... നിങ്ങളെ ഞാൻ ആദ്യം കണ്ട നിമിഷം മുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാറുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ ഏകാന്തതയും... ഈ മൃദുവായ സൗന്ദര്യവും... എന്നെ പൂർണമായും ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു.” അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ചെവിയോട് ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചതുപോലെ.
ജലജയുടെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി. “മണി... ഇത്... ശരിയല്ല...” അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. പക്ഷേ മണികണ്ഠൻ അവളുടെ കൈ മൃദുവായി പിടിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം അവൻ അവളെ ദൃഢമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശരീരം അവളോട് ചേർന്നപ്പോൾ ജലജയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മധുരമായ തരളത പടർന്നു.
അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ ചൂടോടെ പടരുന്നു. അവൻ അവളുടെ നെറുകയിലും കഴുത്തിന്റെ മൃദുവായ ഭാഗത്തും മധുരമായി ചുംബിച്ചു. ജലജയുടെ ശരീരം അല്പം വിറച്ചു. ദീർഘകാലമായി അടക്കിവച്ചിരുന്ന ആ ഏകാന്തതയുടെ ദാഹം ആ നിമിഷത്തിൽ അവന്റെ ആലിംഗനത്തിൽ അലിഞ്ഞു.
താമസിയാതെ ആരെങ്കിലും തന്റെ കഴുത്തിൽ മിന്നു കെട്ടി ഈ സ്വാതന്ത്ര്യമൊക്കെ ഇല്ലാതാക്കും...
അവൾ അല്പം കൂടി സ്വതന്ത്രമായി ഇരുന്നു
വൈകിട്ട് കുട്ടികൾ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ക്ഷീണത്തോടെ മയങ്ങുകയായിരുന്നു....
Comments